Sieć Kaufland wkracza do świata gier komputerowych i staje się częścią „Animal Crossing: New Horizons”, jednej z najpopularniejszych gier ostatnich czasów, mającej ponad 36 mln graczy. Na wyspie Kaufland zamieszkanej przez antropomorficzne zwierzęta gracze mogą zdobywać wiedzę na temat ekologii i zrównoważonego rozwoju, a przy okazji odpocząć w wirtualnej kawiarni lub wybrać dla swojej postaci specjalnie obrandowaną odzież. Sieć podjęła również współpracę ze streamerką gamingową Shini Waifu, która w transmisji live będzie eksplorować wyspę Kaufland.
Branża gier komputerowych jest obecnie największym rynkiem rozrywki na żądanie. Szacuje się , że w samym 2022 roku jej przychody osiągną ponad 175 milionów dolarów. W Polsce mamy około 17 milionów graczy, a do 2024 roku wartość branży ma wynieść ok. 760 milionów dolarów[1]. Do jednej z najlepiej sprzedających się gier należy Animal Crossing: New Horizons. Działająca na zasadzie symulatora życia gra video jest piątą odsłoną cyklu hitowej serii na konsolę Nintendo Switch. Pojawiająca się w niej wyspa Kaufland to projekt, będący jednocześnie przekazem edukacyjnym, który dla sieci jest niezwykle ważny, szczególnie jeśli chodzi o tematy związane ze zrównoważonym rozwojem, zdrowym odżywianiem oraz segregowaniem odpadów. Poruszając się w wirtualnym świecie, gracze mogą zobaczyć, skąd pochodzi żywność, a także co dzieje się z kaucjonowanymi butelkami w Kauflandzie. Znajdują się tam również miejsca parkingowe dla rowerów oraz pojazdów, elektrownie słoneczne i turbiny wiatrowe. Podchodząc do tablicy z ogłoszeniami, można zdobyć wiedzę na temat zrównoważonego rozwoju oraz tego, jak w prosty sposób zadbać o ochronę środowiska i klimatu. To jednak nie wszystkie atrakcje – odwiedzając wyspę Kaufland, gracze mogą uprawiać własne warzywa i owoce, odpocząć w kawiarni Kauflandu, jak również samodzielnie zaprojektować koszulkę z logo sieci, a także wybrać czapeczkę dla swoich wirtualnych bohaterów. A to wszystko w otoczeniu znajomych postaci Animal Crossing takich jak m.in. główny bohater szop pracz – Tom Nook.
Jako odpowiedzialna firma wiemy, jak ważna jest edukacja w zakresie zdrowego żywienia oraz świadomości ekologicznej już od najmłodszych lat. Wykorzystanie nowoczesnych narzędzi, w tym projektu gamingowego, to doskonała okazja do kształtowania odpowiedzialnych społecznie i środowiskowo postaw poprzez zabawę. Dla wszystkich miłośników gry mamy także niespodziankę – livestreaming z konkursem z nagrodami, który zostanie poprowadzony przez influencerkę Shini Waifu – mówi Maja Szewczyk, dyrektor Działu Komunikacji Korporacyjnej Kaufland Polska.
Gry komputerowe odgrywają znaczącą rolę w rozwoju młodych graczy, kształtowaniu ich umiejętności samodzielnego myślenia oraz prospołecznych postaw. To również doskonałe narzędzie do nauki, bowiem tylko wcześnie rozpoczęta edukacja ekologiczna, przekazująca wiedzę na temat odpowiedzialności za środowisko naturalne jest w stanie przynieść wymierne korzyści.
Kampania promocyjna związana z grą „Animal Crossing” rozpocznie się 5 lipca i będzie obecna w mediach społecznościowych sieci Kaufland.
INFORMACJA O KAUFLAND
Kaufland to odnosząca sukcesy międzynarodowa sieć sklepów oferująca artykuły spożywcze oraz produkty codziennego użytku. W całej Europie Kaufland posiada ponad 1450 sklepów i zatrudnia ok. 148 000 pracowników. W Polsce sieć posiada aktualnie 237 marketów i zatrudnia ok. 15 000 pracowników.
Asortyment sklepów Kaufland liczy kilkanaście tysięcy produktów. Sieć koncentruje się przede wszystkim na ofercie produktów świeżych – owoców i warzyw, produktów mlecznych, a także mięsa, wędlin, serów i ryb.
Kaufland realizuje swoją misję w oparciu o cztery fundamentalne wartości, którymi są: jakość, wybór, cena i łatwość zakupów. Jako firma odpowiedzialna, w ramach strategii zrównoważonego rozwoju pn. „Zróbmy to razem”, Kaufland angażuje w swoje działania różne grupy interesariuszy – pracowników, partnerów biznesowych, klientów, lokalne społeczności, organizacje pozarządowe oraz podejmuje i wspiera inicjatywy mające na celu promowanie zdrowego odżywiania, przeciwdziałanie marnowaniu żywności, poprawę dobrostanu zwierząt, przeciwdziałanie zmianom klimatycznym, redukcję zużycia tworzyw sztucznych.
[1] IQS, raport Game Story, 2020
Portal udostępnia informacje będące przedmiotem zainteresowania szerokiego grona odbiorców.
To rodzaj serwisu informatycznego (informacyjnego), poprzez który użytkownicy mają dostęp do nowych informacji z wielu dziedzin.
Istnieje bardzo wiele różnych kryteriów, na podstawie których można oceniać informacje znalezione w Internecie. Nie istnieją jednak wytyczne, które jednoznacznie nakazywałyby wybór konkretnych kryteriów, ale można wyróżnić takie, które mogą posłużyć za podstawowy wyznacznik informacji jakościowo dobrej i wiarygodnej. Są nimi autorstwo, aktualność, dokładność, obiektywność, relewantność i wiarygodność.
Wiadome jest, że nie każdą informację będziemy oceniać wieloaspektowo, z wykorzystaniem wszystkich kryteriów. Warto jednak zastosować choćby część z nich, by mieć pewność, że informacje przez nas wykorzystywane są wiarygodne i wysokiej jakości.
Od czasów, kiedy życie poczęło się wielce różniczkować, czytanie książek nie wystarcza. Książki podają czystą wiedzę z najrozmaitszych dziedzin, wiedzę nieraz kryształowo czystą, ale oderwaną od życia. Książki karmią również poezją, w niej opisy czynów bohaterskich uszlachetniają serca, ale mało informują o szarej rzeczywistości życia. Do działania potrzebna jest znajomość chwili bieżącej, orientacja, pulsy życia w miejscowych warunkach. Na każdym stanowisku można przyłożyć i swoją cegiełkę, można wpływać na całość, byle znać swe obowiązki względem społeczeństwa i chcieć im służyć. Tym pośrednikiem między wiedzą a życiem, między ideałem a rzeczywistością, jest publicystyka. Jest ona historją teraźniejszości, oświetlającą zagadnienia, które czekają dopiero na rozwiązanie. Jest ogniwem, która łączy prawdę wiedzy z zagadnieniami chwili bieżącej. Jest literaturą, która tyczy się potrzeb życia w danym czasie i danym miejscu. Ona komunikuje ostatnie wyniki z różnych dziedzin wiedzy czystej w zastosowaniu do bieżących potrzeb ludzkich. Ona czyni człowieka wrażliwym na niedolę swego społeczeństwa i zapala do żywota czynnego na jego korzyść. Ona, komunikując, co się dzieje na świecie całym, chroni nas od zaściankowości. Ona, zaznajamiając nas z biegiem myśli wszechświatowej, wywołuje w umysłach naszych szereg zagadnień. Ona uwalnia nas od potrzeby czytania wszystkich książek, których corocznie ukazuje się na świecie po kilkaset tysięcy, a których przeczytać na rok gruntownie nie można po nad kilkanaście. To są strony dodatnie prasy periodycznej.
Ale ma publicystyka i niejedną stronę ujemną. Wiadomości, dostarczane przez wiele dzienników, są dorywcze i powierzchowne: ani rozszerzają, ani pogłębiają wiedzy. Wiele nowinek, opisywanych drobiazgowo, niema żadnego ogólniejszego znaczenia, nie służy żadnemu rozumnemu celowi. Wiele sensacyjnych zajść i wypadków, zostawiających jedynie czczość w głowie i pustkę w sercu. W pogoni za kalejdoskopowym potokiem plotek wiele balastu, który ze szkodą obciąża umysł Dużo zabawy i płytkiego śmiechu, co w rezultacie szerzy bezmyślność, przytępia zmysł artystyczny. Nie jeden organ redagowany jest tendencyjnie, będąc na służbie tej lub innej partji. Nieraz nowość pomieszana z postępem bez oświetlenia krytycznego jądra rzeczy. I jedno pismo stara się prześcignąć drugie w pomysłach, licząc na gorsze instynkty. I wielu staje się igraszką okoliczności, bo są prowadzeni na pasku danego dziennika. Bo wielu ślepo hołduje zasadzie: nie różnić się od innych — i bezkrytycznie prenumeruje to, co ich znajomi i krewni. I tworzy się specjalny typ nałogowych czytelników pism periodycznych, co nie uznają jednocześnie lektury książek. Jest to pewnego rodzaju osłona dla duchowego lenistwa. Traci na tym wykształcenie gruntowne i myśl samodzielna. To też wielu uczonych powstaje na dziennikarstwo — śród nich ostro wystąpił w ostatnich czasach przeciw prasie perjodycznej F. Brunetiere, członek Akademji paryskiej.
Trzeba przede wszystkiem rozróżniać wartość miesięczników i tygodników, a pism codziennych. Pierwsze, a w części drugie, są streszczeniem i kwintensencją tego, co zawierają pisma codzienne. Lektura ich nie da wprawdzie technicznego posiadania poszczególnych gałęzi umiejętności, ale da ogólną znajomość podstaw. Te, które nie służą sprawom specjalnym, dają możność w dłuższym okresie czasu przebieg w ogólnych zarysach cały cykl wiedzy. Natomiast prasa codzienna służyć może głównie gromadzeniu materjałów do tych kwintensencji. I tu należy rozróżniać prasę prowincjonalną, a prasę stołeczną. Pierwsza zlicza miejscowe siły społeczne, wydobywa je i zbiera, zapala ogniska miejscowej twórczości. Bada i stara się kierować życiem prowincji, które wszędzie posiada swoje odrębne właściwości. Druga winna być przewodnikiem i siewcą dążeń kulturalnych wszerz i wzdłuż całego kraju. Winna być rzeką wód czystych, do której zbiegałyby się wszystkie strumyki, osadziwszy po drodze naleciałości niepotrzebne.
Trzeba umieć czytać dzienniki, jak i książki. Trzeba sobie wprzód zadać trud poznania każdego pisma. Trzeba się zapoznać, co w każdym z nich godnego jest czytania, nie usypiając swojego krytycyzmu łudzącemi nagłówkami pism i różnych rubryk, które często zapowiadają co innego, niż się drukuje. Trzeba czytać krytycznie, w żadnej sprawie nie spuszczając z oczu argumentów ani pro, ani contra. Trzeba czytać pisma, służące różnym poglądom, aby mieć oświetlenie z obu stron, aby módz wyrobić sobie własny sąd — samodzielny a objektywny. Trzeba koncentrować lekturę nie na tanich czasopismach codziennych o brukowych wiadomościach, lecz na poważnych wydawnictwach perjodycznych, które opierają działalność publicystyczną na znajomości dziejów i praw niemi rządzących. Należy ciążyć ku tym wydawnictwom perjodycznym, które chcą stać wyżej ponad prywatę i partykularyzmy — których celem jest nie interes materialny jednostek, lecz służba publiczna.
